Ola de novo! Nas
entradas denominadas diario
compartirei convosco os contidos vistos na materia de “As Linguas Estranxeiras
no Contexto Español e Internacional”, así coma outros relacionados e as miñas
reflexións ao respecto. No primeiro tema visto co docente Gonzalo Constenla, tratamos
o deseño curricular base, en concreto a situación das linguas estranxeiras na
ESO, no Bacharelato e na Formación Profesional, así coma o regulamento das
Escolas Oficiais de Idiomas.
O deseño do
currículo é a regulación dos elementos (obxectivos, competencias, contidos,
estándares de aprendizaxe, criterios de avaliación e metodoloxía) que
determinan os procesos de ensino e aprendizaxe para todas as ensinanzas. Este
inclúe diversas competencias, as denominadas competencias clave que son sete e
veñen determinadas pola Unión Europea. En canto á distribución competencial,
hai tres niveis de concreción curricular, aínda que soe engadirse un cuarto
coma podemos ver na seguinte ilustración:
O Goberno do
Estado é quen determina os contidos, os estándares de aprendizaxe, os criterios
de avaliación e o horario lectivo mínimo. O Ministerio de Educación, pola súa
parte, determina os criterios de avaliación final relacionados cos contidos dos
bloques troncais e específicos e as características das probas, así coma o deu
deseño e os seus contidos. Posteriormente, é o goberno de cada Comunidade
Autónoma quen complementa os contidos das disciplinas troncais, establece as de
libre configuración e específicas, complementa os criterios de avaliación,
establece os estándares de aprendizaxe, fixa o horario máximo e fai recomendacións
de metodoloxía. Por último, os centros complementan os contidos e configuran a
súa oferta educativa, deseñan e implantan a metodoloxía e determinan a carga
horaria de distintas disciplinas. Coma podemos ver, os elementos curriculares
veñen na súa maioría establecidos polo primeiro nivel de concreción, o único
aspecto sobre o que os docentes poden ter un pouco de liberdade é o da
metodoloxía. Ao fin e ao cabo, a través dos métodos didácticos e pedagóxicos vese
como é un profesor, polo que ten lóxica que se lle dea autonomía para
desenvolver este aspecto.
En canto á
situación das linguas estranxeiras, a LOMCE establece, tanto para a ESO coma
para Bacharelato, o obxectivo de comprender e expresarse con fluidez e
corrección nunha ou máis linguas estranxeiras, a través dunha metodoloxía
activa e participativa, fomentando a expresión oral, cun enfoque
multidisciplinar e tendo en conta as necesidades específicas de cada alumnado. Pola súa parte, a FP ten coma obxectivo desenvolver habilidades lingüísticas básicas
para comunicarse en situacións cotiás e profesionais. Finalmente, as Escolas Oficiais
de Idiomas seguen un réxime especial con distinta distribución competencial.
Aínda que a
maioría destes conceptos sobre o deseño curricular xa os tratáramos nas
materias do módulo común, non profundáramos na situación das linguas
estranxeiras nin na súa organización. Un aspecto completamente novo foi o do
réxime das EOI, pois ata agora non se nos falara sobre a súa organización e
considero que é un aspecto fundamental, xa que é unha das posibles ramas ás que
podemos acceder coma docentes de linguas estranxeiras.
Para finalizar,
aquí os deixo varios enlaces relacionados con este tema que me parecen de
interese, un saúdo compañeiros e compañeiras!
Portal sobre linguas estranxeiras na educación da Xunta de
Galicia: http://www.edu.xunta.gal/portal/es/linguasestranxeiras/
Xunta de Galicia (2012). As linguas estranxeiras no sistema educativo de Galicia: percepcións do profesorado, do alumnado e das súas familias ao remate do bacharelato. Recuperado de: https://www.edu.xunta.gal/portal/sites/web/files/protected/content_type/file/2013/01/10/informe_2010-2011.pdf